Nowotwór prostaty

Nowotwór gruczołu krokowego, zwany inaczej rakiem stercza lub rakiem prostaty, to, zaraz po raku płuc, najczęściej występujący nowotwór wśród mężczyzn. Jest to podstępna choroba, rozwijająca się po cichu: od pojawienia się pierwszych komórek nowotworowych do wykrywalnego guza może upłynąć nawet 10 lat! Rak prostaty to wstydliwy temat, którego wielu mężczyzn woli nie poruszać, dlatego skuteczność leczenia jest mocno ograniczona, a śmiertelność wysoka.

prostata.jpg

Ocena: 2/5 (1 opinii)

Skąd bierze się nowotwór?

Ryzyko pojawienia się raka prostaty zwiększa się wraz z wiekiem, częściej dotyczy mężczyzn czarnoskórych ale najbardziej narażeni na rozwój raka są osoby z pozytywnym wywiadem rodzinnym. Oznacza to, że mężczyźni, których krewni chorowali na raka prostaty, znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka. U osób mających jednego chorego w rodzinie pierwszego stopnia (ojca, brata, syna) ryzyko pojawienia się raka gruczołu krokowego wzrasta 2-3krotnie w stosunku do mężczyzn nieobciążonych dziedzicznie. W przypadku większej liczby chorych wśród najbliższej rodziny ryzyko rośnie nawet 11 razy!

Objawy raka prostaty

Rak stercza jest uleczalny, jednak późna wykrywalność choroby znacząco wpływa na niekorzystne statystyki z nim związane. Powodem może być podstępność choroby, która często rozwija się nie dając przy tym żadnych dolegliwości. Wielu pacjentów dowiedziało się o swojej chorobie dopiero wtedy, kiedy pojawiły się przerzuty i inne narządy dały znać, że coś się dzieje. O raku prostaty bezpośrednio mogą jednak informować objawy związane z załatwianiem potrzeb fizjologicznych:

  • częste oddawanie moczu,
  • trudności w oddawaniu moczu,
  • uczucie pieczenia podczas oddawania moczu,
  • wrażenie niecałkowitego opróżnienia pęcherza,
  • zatrzymanie moczu.

W zaawansowanym stadium choroby mogą pojawić się również:

  • krwiomocz,
  • nietrzymanie moczu,
  • zaburzenia wzwodu,
  • obecność krwi w spermie,
  • bóle w podbrzuszu,
  • bóle okolicy lędźwiowej oraz krocza,
  • bóle oraz krwawienia z odbytu.

Diagnostyka nowotworu

Rak gruczołu krokowego jest trudny do zdiagnozowania, zwłaszcza w początkowym stadium rozwoju. Istnieje kilka badań pozwalających rozpoznać nowotwór jednak wyniki niestwierdzające raka nie dają stuprocentowej pewności, że go nie ma. Tylko regularność w przeprowadzaniu badań i konsultacja niepokojących dolegliwości z lekarzem może zagwarantować wczesne wykrycie choroby.

  • Stężenie PSA w surowicy – PSA to antygen produkowany w gruczole prostaty nawet w zdrowym organizmie, jego podwyższona ilość może świadczyć o rozwijającym się nowotworze, ale nie musi. Stężenie PSA w organizmie wzrasta, poza chorobą nowotworową prostaty, w przypadku zapalenia stercza, jego łagodnego rozrostu oraz urazu mechanicznego.
  • Badanie per rectum – badanie przeprowadzane przez lekarza polegające na kontroli gruczołu krokowego palcem przez ścianę odbytnicy. Dzięki niemu wykrywalne są wszelkie zmiany w obrębie gruczołu, pozwala stwierdzić występowanie guzów. Zaleca się regularne wykonywanie badania każdemu mężczyźnie po 40. roku życia, nawet jeśli nie znajduje się on w grupie ryzyka.
  • Biopsja prostaty – polega na nakłuciu i pobraniu tkanki gruczołu krokowego, a następnie poddanie go ocenie pod mikroskopem. Pozwala to na wykrycie raka, ocenę stopnia jego zaawansowania i złośliwości. To ostateczne badanie potwierdzające chorobę.

Badania genetyczne

Wiele jednostek medycznych oferuje badanie genetyczne na raka prostaty. Zwykle polega na określeniu nosicielstwa mutacji G84E w genie HOXB13 i polecane jest mężczyznom z pozytywnym wywiadem rodzinnym. Pozwala to oszacować ryzyko zachorowania na raka, zwiększenie regularności badań profilaktycznych, a w konsekwencji wczesne wykrycie nowotworu i całkowite jego wyleczenie.
Dziedziczenie nowotworu stercza nie jest ostatecznie potwierdzone, nie ma pewności skąd genetyczne predyspozycje do zachorowań. Coraz częściej zwraca się jednak uwagę na powiązanie raka prostaty u mężczyzn ze stwierdzonym rakiem piersi wywołanym mutacją w genie BRCA u kobiet w najbliżej rodzinie.

Leczenie nowotworu stercza

Wczesne wykrycie choroby pozwala zastosować najbardziej skuteczną metodę, czyli operacyjne, radykalne usunięcie narządu prostaty. Jest to sposób stosowany wśród najmłodszych pacjentów, których szacowany czas naturalnego przeżycia przekracza 10 lat. Operacja wykonywana jest na dwa sposoby: tradycyjny zabieg otwarty i zabieg laparoskopowy. Drugi sposób jest mało powszechny w Polsce, wymaga specjalistycznego sprzętu, jednak ryzyko wystąpienia powikłań jest dużo mniejsze. Do najczęstszych komplikacji pooperacyjnych należą nietrzymanie moczu i problemy z potencją.
W zaawansowanej fazie rozwoju rak rozprzestrzenia się poza gruczoł krokowy i może naciekać na sąsiadujące narządy. Z tego powodu nowotwór nie kwalifikuje się do przeprowadzenia radykalnego usunięcia. W takim przypadku stosuje się radioterapię.

Ścisła obserwacja

Nowotwór wykryty we wczesnym stadium daje duże szanse na wyleczenie, jednak coraz częściej lekarze nie zalecają natychmiastowego zabiegu. Zwłaszcza, jeśli choroba dotyczy młodego, aktywnego mężczyzny. Powikłania po operacji mogą stanowić źródło złego samopoczucia, utratę pewności siebie i depresję, dlatego leczenie raka prostaty często polega na obserwacji i czekaniu. Rak rozwija się powoli, często bezobjawowo, a leczenie we wczesnym stadium nie różni się niczym od leczenia bardziej zaawansowanych nowotworów. Metoda obserwacji zapewnia komfort życia pacjentowi, a dzięki częstym wizytom i badaniom lekarskim można zareagować we właściwym momencie. Decyzja o leczeniu należy do pacjenta, jednak nie może być podejmowana samodzielnie. Nie należy wstydzić się konsultować swoich obaw i dolegliwości z lekarzem oraz regularnie poddawać się badaniom profilaktycznym. Tylko wczesne wykrycie nowotworu daje szanse na zdrowe życie!


Opublikowane na Sprawdzgeny.pl. Data publikacji:

Dalsza pomoc i informacje

Znajdź najlepsze laboratorium
Znajdź laboratorium

Poradnik

Poznaj sekrety urody

Zobacz wszystkie